Dianthus

 

In de volksmond ook Anjer genoemd. In de tuin worden veel klein bloemige anjertjes gekweekt, eenjarige, tweejarige en vaste soorten. Het is duidelijk dat we die soort afzonderlijk van elkaar zullen bespreken. Maar eerst de algemene informatie.

Het zijn allemaal rijk bloeiende en niet moeilijk te kweken plantjes. Het sortiment is groot en de kleurenrijkdom enorm. Veel vaste soorten zijn geschikt voor rots-en tegeltuinen, maar ook gewoon als bodembedekker. De tweejarige soorten leveren mooie snijbloemen. de meerderjarige worden gebruikt in perken. Eenjarige meestal in borders en balkonbakken.

Bijna alle anjertjes verlangen een vrij droge, doorlatende grond die kalkhoudend is. Slechts een enkeling doet het op zure, vochtige grond. Veel zon is ook nodig om de planten gezond te houden. Dat is iets wat we zelf niet in de hand hebben. In de tuin doen de anjers het meestal het best in verhoogde bedden en rotstuinen, waar bij veel regenval het overtollige water meteen weg kan lopen. Je kan ze ook uitgraven en laten overwinteren in de koude kas.

Veel vaste anjertjes hebben de neiging om uitelkaar te groeien. De stengels worden steeds langer en het centrum wordt kaal. Van tijd tot tijd moeten deze plantjes dan ook gestekt worden. Zo worden verse plantjes verkregen, die op de plaats van de oude geplaatst kunnen worden. Bij de meer natuurlijke soorten is dit niet nodig.

De eenjarige anjers kunnen vanaf januari gezaaid worden. Het zaad kiemt bij 18-21°C. c. Verspenen en verder kweken bij 12-15 c. Anjers die voor snijbloemen worden gebruikt, zaai je het best in maart-juni. Deze worden tweejarig gekweekt. Verspenen en op kweekbed buit planten. Het echte uitplanten is een klusje voor in het najaar of het jaar erop in de lente. Tot die tijd deze tweejarige anjers beschermen tegen de vorst.

De vaste anjers kunnen ook wel gezaaid worden, maar wanneer je voor de zuivere rassen gaat moeten deze wel gestekt worden. Neem in de zomer stekjes van niet bloeiende scheutjes en lat ze wortel maken op lichte bodemwarmte.