Heuchera ' Indian Summer'

De Heuchera 'Indian Summer' is een van de vele soorten die ook bekendstaan als het purperklokje. De Heuchera 'Indian Summer' is een meerjarige, groenblijvende plant.  De plant wordt gekenmerkt door een bonte verzameling van bladeren in diverse kleuren, variërend van lichtroze tot dieprood en paars.  De heuchera 'Indian Summer' ontwikkelt kleine, klokvormige bloemen die hoofdzakelijk in de zomer bloeien. 

De Heuchera 'Indian Summer' heeft een voorkeur voor een plek in de halfschaduw, maar kan ook in volle zon groeien. Zorg dan wel dat de grond goed gedraineerd is.  De plant verdraagt droogte redelijk goed, maar voor het beste resultaat moet deze regelmatig worden bewaterd. Hoewel Heuchera over het algemeen geen frequente bemesting vereist, kan een jaarlijkse toepassing van compost in het vroege voorjaar gunstig zijn, zoals dat voor vele planten geldt. De plant is winterhard en kan koude temperaturen goed overleven. verder verzorging die nodig is: verwijder met regelmaat de dode bladeren en uitgebloeide bloemstengels. Dat komt de plant zeker ten goede. 

 

Wat te doen in April?

 

Gazon : 

Zaai graszaad voor nieuwe gazons. Maai goede gazons met de messen op de halve stand. Breng gazonmest aan en steek onkruiden uit.

Bomen en Struiken : 

Plant en verplant groenblijvende bomen, vooral coniferen en struiken. Snoei forsythia, rode ribes en andere voorjaarbloeiers zodra de bloei voorbij is. Knip winterbloeiende heidesoorten iets bij. Snoei eventueel door de vorst aangetaste hebes terug. Ga verder met het mulchen van soorten. 

Rozen : 

Breng een mulchlaag of blasaarde aan. 

Vaste planten : 

Zaai vaste planten in een zaaibed.

Eenjarige planten :

Maak het zaaien van winterharde en vorstgevoelige eenjarige planten af.  Plant Lathyrus uit. 

Bollen : 

Ga door met het planten van zomerbloeiende bollen zoals gladiolen en Acidanthera- soorten. Verwijder dode bloemen van vroegbloeiende bollen. Bind grote lelies op zodra de bloemknoppen verschijnen. Zet eind april de dahliaknollen in de volle grond.

Fruit : 

Geef alle nieuwe vruchtwater en struiken volop water. Breng mest aan onder bessenstruiken. Mulch de aardbeien. 

Groenten : 

Verwijder de tunnels van bedden van uien, tuinbonen, radijs, sla, wortelen, erwten en peulen. Zaai nogmaals deze groentesoorten om zeker te zijn van een gestage aanvoer. Zaai spinazie, bieten, witlof, broccoli, boerenkool, rode-,savooi,- witte kool en prei.  Plant plantuien en poot late( eventueel ook vroege) aardappelen. Zaai onder glas komkommer, courgette en tomaat. 

Keukenkruiden : 

Zaai peterselie, citroenkruid, komkommerkruid, koriander en majoraan. 

Kleurige bloemen : 

Narcissen, tulpen, blauwe druifjes, lelietjes-van-dalen, anemonen, aubrieta, alyssum,, arabis, gentianen, brem, magnolia, sierappels, berberis en spireas geven deze maand kleur aan de tuin. 

Dicentra Spectabilis Alba

Dicentra, ook wel bekend als 'gebroken hartje'. Met hun fijne loof en bijzondere lange bloei zijn ze dan ook een sieraad voor elke tuin.  Kweken kun je deze plant beter in lichte schaduw. het fijne loof heeft een hekel aan felle zon, droogte en warmte.  Vruchtbare, humeuze, doorlatende grond is goed. Vermeerderen kan goed door te delen. 

De spectabilis was vroeger de meest bekende soort, maar omdat hij niet zo rijkelijk bloeit als andere soorten, wordt hij enigszins verdrongen. Hoogste soort van allemaal, met een dubbelgeveerd blad en lange, vaak horizontale stengels waaraan de bekende hartjes hangen. Bij 'Alba' zijn deze wit.  Na de bloei wordt het blad snel lelijk.

Zaaien in zaaibakje, eerst 2-4 weken warmte geven (18-22°C), vervolgens een koudeperiode geven in bv. de koelkast (+4°C) voor 4-6 weken, vervolgens weer rustig opwarmen tot kamertemperatuur, waarna kieming zal volgen. In de vollegrond zaaien kan ook, dan gewoon de winter erover laten komen; kieming vindt in het voorjaar plaats.

 

Bergenia

Bergenia, met de Nederlandse naam "schoenlappersplant".  De bergenis is een plant met zeer grote, leerachtige, vaak wat rood aangelopen bladeren, die groenblijvend zijn. Klinkt raar, maar zo benoemt men dat.  In het voorjaar zijn er meestal roodpaarse bloemen in schermvormige pluimen. Toepassen als bodembedekker, in rots- en tegeltuinen, maar kan ook goed bij water. 

De "schoenlappersplant" verdragen zowel natte als droge grond, zuur of kalkhoudend, het maakt deze plant allemaal niet uit. Ze verdragen goed de schaduw, maar bloeien veel rijker in de volle zon.  Vermeerderen gebeurt door delen of wortelstek.  Bergenia cordifolia heeft geen speciale zorg nodig. 

De planten hebben een diepe, kruipende wortelstok, waarmee ze zich geleidelijk uitbreiden. Wil je niet dat de plant gaat overheersen, dan goed inperken.  

Zaaien: het hele jaar door, maar bij voorkeur in het voorjaar (maart-april) onder glas of in de zomer in de vollegrond. Voor de ontkieming is een hoge temperatuur nodig (22 °C - 30 °C).   Zaai de zaden op ca. 1 cm diepte. Kieming duurt ca. 10-14 dagen.   Zodra de zaailingen groot genoeg zijn, kun je ze verpotten en later in de vollegrond uitplanten op een plek in de zon of halfschaduw.  Belangrijk om te weten: gezaaide planten bloeien vaak minder rijk dan gescheurde planten.

 

Heuchera " Paris"

De Heuchera, ook wel bekend als het purperklokje, heeft veel soorten.  De Heuchera wordt steeds populairder. Het is een sterke, vaste plant. Een van de voordelen van Heuchera 'Paris' is dat het een winterharde plant is die goed bestand is tegen koude temperaturen.  Deze plant kan worden toegepast in borders, ook als bladplant en bodembedekker Heuchera 'Paris' trekt ook nuttige insecten aan, zoals bijen en vlinders, waardoor het bijdraagt aan de biodiversiteit in de tuin.

De heuchera doet het goed in elke vruchtbare, humusrijke grond, mits die wel steeds voldoende vochtig wordt gehouden. Dan groeien ze ook goed in de volle zon, op drogere grond wat schaduw geven.  Vermeerderen gebeurt door het delen van de plant. 

Heuchera 'Paris' is een bodembedekker met een decoratief blad en donkere bladnerven. De gelobde bladeren zijn mintgroen, bedekt met zilveren markeringen. De stengels van de dieproze bloemen worden langer in het late voorjaar. Gedurende het grootste deel van de zomer herhaalt de bloei zich. Krijgt kleine donkerroze bloemetjes. 

 

Arenaria montana

Arenaria montana, bekend onder de Nederlandse naam zandkruid of bergzandkruid. Het is een kleine, kruipende vaste plant, met groenblijvende blaadjes, geschikt voor het aanplanten van een rotstuin of tegeltuin. 

Alleen aanplanten op zeer goed gedraineerde plaatsen, want overtollig vocht is dodelijk voor de plant. Lichte schaduw is beter dan volle zon. De plant sterft elke winter af en loopt in het voorjaar weer uit. Net voor het uitlopen kan het oude loof afgeknipt of weggehaald worden. Vermeerderen gebeurt door het delen van de plant. 

 

Armeria

Armeria wordt ook wel Engels gras genoemd.  Het is een zodenvormende, wintergroene plant met grasachtig blad en opvallende bloemen in diverse kleuren. In onze tuin staan de witte en de roze. De Armeria is bruikbaar als bodembedekker, randplant en rotsplant. 

Voor deze plant is het belangrijk dat je hem aanplant in de volle zon op een goed gedraineerde positie. De planten zijn behoorlijk sterk, maar hebben de neiging iets omhoog te groeien, waardoor ze op een heuveltje komen te staan.  Het is dus goed ze vaak te delen en opnieuw te planten. Zo raakt ook eerder de bodem dicht begroeid. Vermeerderen doe je dus door te delen. 

Armeria maritima is een vaste plant die bloeit in de maanden mei t/m juli met dieproze of witte bloemen (bol) op een stengel die op gras lijkt.  

Wil je deze plant zelf kweken? Zaai binnenshuis in maart-april bij ca. 18–22 °C. Bedek de zaden licht met aarde. Houd de grond licht vochtig; kieming duurt meestal 2–4 weken. Uitplanten kan na de ijsheiligen; dan is er geen kans meer op vorst, want daar zijn de zaailingen zeer vatbaar voor.  Rechtstreeks buiten zaaien kan vanaf half mei - juli op een zonnige plek.

 

Aubrieta

Aubrieta, ook wel bekend als randjesbloem, is een bodembedekker. Je kunt het ook rotsplantjes noemen. De Aubrieta geeft al vroeg in het voorjaar felgekleurde bloemen.  Ze zijn niet moeilijk te kweken. 

Als echte rotsplanten hebben ze voorkeur voor een plek die zeer goed gedraineerd is. De bodem moet bij voorkeur kalk bevatten. De Aubrieta is op zich een sterke plant en ze kunnen een natte winter best overleven. Na de bloei terugknippen en van tijd tot tijd de plantjes opnemen, delen en herplanten. 

Vermeerdering kan door delen en door het stekken van uitlopertjes.  De aubrieta valt onder de vaste planten. Door de vroege bloei is deze soort waardevol voor insecten aan het begin van het seizoen.

Je kunt de Aubrieta zelf kweken. Zaai binnenshuis in maart-april bij ca. 18–20 °C en voldoende licht. Bedek de zaden niet of slechts heel licht; dit is een lichtkiemer.  Houd de grond licht vochtig; kieming duurt meestal 2–3 weken. Verspenen doe je als de plantjes goed hanteerbaar zijn.  De Aubrieta plant je uit met een tussenruimte van 25-30 cm. De Aubrieta zal het (voor)jaar na uitplanten gaan bloeien.  Zaai je liever direct in de volle grond, dan kan dat van half mei tot juli. 

 

Saxifraga ×arendsii

De Saxifrag x arendsii is een groep van rassen, onstaan door kruisingen. de slechts 5 cm hoge plantjes groeien kussenvormend en bedekken al spoedig een flinke oppervlakte. De kleine rozetjes bestaan uit kleine, fijn verdeelde blaadjes. De bloemen staan met enkele bijeen op dunne,  sterke steeltjes.  Ze zijn schotelvormig en verschijnen in zulke grote aantallen dat tijdens de bloei het hele plantje er mee bedekt wordt. 

Ook als de plant niet bloeit is de Saxifraga  ×arendsii vanwege zijn groeivorm mooi.  Worden de kussens na verloop van tijd slordig, neem de planten dan op en herplant de buitenste delen. Saxifraga  ×arendsii kan in de volle zon, maar dan moet de grond voldoende vochtig zijn. Beter is een plaats in de halfschaduw op normale grond. 

 

Saxifraga

 

Saxifraga wordt ook wel steenbreek genoemd. Veel sterke rotsplanten en goede bodembedekkers behoren tot dit geslacht. Sommige soorten kunnen met hun sterke wortels inderdaad natuursteen splijten. Hun wortels kunnen enorme krachten ontwikkelen. 

De zodenvormende saxifraga, houden van een wat vochtigergrond en lichte schaduw. De soorten met grovere rozetten zijn echte rotsplanten en verlangen een zeer goed gedraineerde, doorlatende bodem. 

Vermeerdering kan door delen en door het stekken van afgenomen rozetten. Laat ze eerst een tijdje opdrogen. 

Dianthus Deltoides

Steenanjer (Dianthus deltoides), soms ook Zwolse anjer, Vechtdalanjer of heideanjer genoemd, is een soort uit het geslacht anjer (Dianthus). 

Steenanjer is een vaste plant die een hoogte bereikt van 20–45 cm. Ze heeft een kort-stekelharige stengel. De alleenstaande bloempjes  hebben veel een donker roodpaarse kleur. De steenanjer  houdt als een van de weinige soorten van lichtzure bodem. 

Deze inheemse soort komt van nature voor op schrale graslanden, hellingen en zandige bodems. Met zijn compacte groei en langdurige bloei is de steenanjer een perfecte bodembedekker die ook nog eens aantrekkelijk is voor bijen, vlinders en andere insecten.

 

Dianthus

 

In de volksmond ook Anjer genoemd. In de tuin worden veel klein bloemige anjertjes gekweekt, eenjarige, tweejarige en vaste soorten. Het is duidelijk dat we die soort afzonderlijk van elkaar zullen bespreken. Maar eerst de algemene informatie.

Het zijn allemaal rijk bloeiende en niet moeilijk te kweken plantjes. Het sortiment is groot en de kleurenrijkdom enorm. Veel vaste soorten zijn geschikt voor rots-en tegeltuinen, maar ook gewoon als bodembedekker. De tweejarige soorten leveren mooie snijbloemen. de meerderjarige worden gebruikt in perken. Eenjarige meestal in borders en balkonbakken.

Bijna alle anjertjes verlangen een vrij droge, doorlatende grond die kalkhoudend is. Slechts een enkeling doet het op zure, vochtige grond. Veel zon is ook nodig om de planten gezond te houden. Dat is iets wat we zelf niet in de hand hebben. In de tuin doen de anjers het meestal het best in verhoogde bedden en rotstuinen, waar bij veel regenval het overtollige water meteen weg kan lopen. Je kan ze ook uitgraven en laten overwinteren in de koude kas.

Veel vaste anjertjes hebben de neiging om uitelkaar te groeien. De stengels worden steeds langer en het centrum wordt kaal. Van tijd tot tijd moeten deze plantjes dan ook gestekt worden. Zo worden verse plantjes verkregen, die op de plaats van de oude geplaatst kunnen worden. Bij de meer natuurlijke soorten is dit niet nodig.

De eenjarige anjers kunnen vanaf januari gezaaid worden. Het zaad kiemt bij 18-21°C. c. Verspenen en verder kweken bij 12-15 c. Anjers die voor snijbloemen worden gebruikt, zaai je het best in maart-juni. Deze worden tweejarig gekweekt. Verspenen en op kweekbed buit planten. Het echte uitplanten is een klusje voor in het najaar of het jaar erop in de lente. Tot die tijd deze tweejarige anjers beschermen tegen de vorst.

De vaste anjers kunnen ook wel gezaaid worden, maar wanneer je voor de zuivere rassen gaat moeten deze wel gestekt worden. Neem in de zomer stekjes van niet bloeiende scheutjes en lat ze wortel maken op lichte bodemwarmte.

Primula

Primula staat ook wel bekend onder de naam Sleutelbloem. Een bijzonder bloeiende vaste plant. De meeste houden van vochtige grond en schaduw. Deze plant kan toegepast worden in rotstuinen, in borders en vooral langs natuurlijke waterpartijen. 

Er zijn enorm veel soorten, maar slechts enkele zijn zo sterk dat ze jaar na jaar zonder enige bijzondere zorg in de tuin kunnen groeien. 

We gaan verder met de verzorging. Over het algemeen moet de grond behoorlijk vochtig zijn. Natuurlijk moet er ook genoeg voedsel in de grond zitten.  De soorten die uit de bergen komen, moeten zeker in de winter een zeer goed gedraineerde standplaats hebben, anders zijn de planten in de lente als sneeuw voor de zon verdwenen. 

De zuivere soorten van de primula kunnen vrij gemakkelijk uit zaad worden vermeerderd. Het zijn koudekiemers, want dat betekent dat de zaden pas goed kiemen nadat het een poosje heel koud is geweest.  Dit kun je bv. doen door ze een tijdje in de koelkast te leggen.  Rassen kunnen ook door deling vermeerderd worden. Tenslotte is stekken van jonge scheutjes of van de wortels ook goed mogelijk.

Ze zijn wel gevoelig voor aardrupsen, bladvlekkenziekte, bij droog weer spint, stengelaaltjes, valse meeldauw en vooral botrytis, waardoor de planten wegrotten.

 

Gazon

Je hebt een speelgazon en een siergazon, dat behoeft eigenlijk geen verdere uitleg. Al zal dat waarschijnlijk in een van de volgende blog wel komen. Nu richten we ons op de aanleg van een gazon. 

Een werkelijk mooi gazon is niet goedkoop al wordt dat veelal wel gedacht. Om geld te besparen  kun je dus beter geen gazon aanleggen. Een gazon leg je aan om je tuin mee te verfraaien. Zonder gras is een tuin en dan met name een grote tuin vaak onrustig. 

Een goed gazon begint bij een goede grond verwerking, spitten tot ongeveer 60 cm diep. Op arme grond is een goede bemesting ook zeker niet overbodig. Nu de grond zaaiklaar is of lijkt ben je er nog niet. De grond moet goed aangerold worden en als het droog weer is, besproeid worden, dit om het onkruid te laten ontkiemen, zodat dit verwijderd kan worden voor er ingezaaid wordt. Dit  moet je eigenlijk meerdere malen herhalen. 

April- Mei is een goede periode om gras te zaaien, echter augustus is de beste maand om te gaan zaaien. Begin september kan ook nog. De bodem is dan meestal vochtig en de lucht is ook niet meer zo droog. Voor de vorst intreedt kan het gras gekiemd zijn, meestal is dan in oktober de eerste maai beurt. 

 

Sagittaria graminea

Sagittaria graminea ook wel bekend onder de naam pijlkruid.Sagittaria graminea, is een waterplantensoort die van nature voorkomt in het oosten van Noord-Amerika. Sagittaria graminea is een waterplant voor in de vijver. Toch kan het Smalbladige pijlkruid ook aan de rand van de vijver prima groeien. Sagittaria graminea heeft twee soorten blad. Onder water groeien smalle, langwerpige bladeren die vanaf de voet van de plant beginnen. Boven het water groeien lepelvormige bladeren. Een deel van dit blad groeit dus onder water. De winterhardheid van de Sagittaria graminea is goed. Pijlkruid bloeit van mei tot september met kleine, witte bloempjes die per 3 in trossen gegroepeerd staan.  

De plant biedt schuilplaatsen voor vijverleven zoals kikkers en salamanders. De Sagittaria graminea is ideaal voor de ondiepe zones van je vijver of waterpartij. De plant vraagt weinig onderhoud; verwijder alleen af en toe afgestorven bladeren om het water schoon te houden. In het voorjaar kun je de plant eventueel delen als hij te groot wordt. 

 

Equisetum Scirpoides

Equisetum Scirpoides ook wel Dwergholpijp genoemd, is een prachtige, wintergroene plant. Deze bijzondere plant produceert een overvloed aan grasachtige, groenblijvende stengels, elk met een sierlijke, bruine krans.

Met een hoogte van 20-30 cm en een breedte van 0-15 cm, is deze compacte soort ideaal voor kleine tuinen of als accentplant. De Dwergholpijp gedijt het best in neutrale grond en is een echte moerasplant, waardoor het ook perfect is voor oeverplanten of vijvers.

 Equisetum scirpoides kan aangeplant worden in ondiepe delen. De standplaats dient zonnig tot lichbeschaduwd te zijn.  Equisetum scipoides is een groenblijvende, vorstbestendige waterplant.

Equisetum scirpoides woekert veel minder dan zijn grotere soortgenoten en verdraagt scheuren. Als de waterplant te groot wordt, kan er een stuk wortel met stengels worden afgesneden en eventueel op een andere plaats worden terug geplant.

 

Juncus ensifolius

Juncus ensifolius, in het Nederlands zwaardrus of ook wel dwergrus genaamd, is een uit noord amerika afkomstige ,groenblijvende, vaste plant . Deze zwaardrus heeft lichtgroene tot middengroene, zwaardvormige bladeren . Juncus ensifolius bloeit tijdens de zomer met onopvallende geelgroene tot lichtbruine aartjes . Hij houdt van een standplaats in volle zon of lichte schaduw en een licht zure tot neutrale , vochtige tot natte grond, eens de plant goed gevestigd is kan hij ook tijdelijk goed droogte verdragen. Zwaardrus is goed winterhard.

Verzorging van de Juncus ensifolius is eenvoudig en vereist minimale aandacht. In het voorjaar, na de vorstperiode, kunt u de uitgebloeide aren van de plant verwijderen om de groei te stimuleren en de plant er netjes uit te laten zien. Deze onderhoudstaken helpen om de Dwergrus gezond te houden.

 

Schizostylis coccinea Mrs.Hegarty

Schizostylis coccinea ‘Mrs Hegarty’ is een elegante moerasgladiool die in het najaar zorgt voor een warm en kleurrijk accent rond je vijver of in een vochtige border. Deze Zuid-Afrikaanse schoonheid bloeit van september tot november met opvallende roze bloemen met zes sierlijke bloemblaadjes.

Wanneer de meeste zomerbloeiers zijn uitgebloeid, neemt Schizostylis ‘Mrs Hegarty’ het stokje over. De slanke, zwaardvormige bladeren vormen een frisgroene basis waaruit de bloemen sierlijk omhoog steken. De bladeren zijn zwaardvormig, grasachtig, smal, heldergroen en zo"n 35 cm lang. 

De moerasgladiool houdt van een beschutte en zonnige standplaats in een vochtige, maar goed doorlaatbare bodem. De plant is niet zeer goed winterhard, in potten kweken en ingraven aan de rand van de vijver is een betrouwbare oplossing. De planten kunnen dan in de winter op een vorstvrije plaats bewaard worden, let er wel op dat de potgrond in die periode niet te zeer uitdroogt. Deze plant blijft halfwintergroen.

 

Mini Narcissen

Mini-narcissen (zoals de bekende 'Tête-à-Tête') zijn makkelijke, meerjarige voorjaarsbloeiers die weinig verzorging vragen. Ze kunnen zowel binnen in pot als buiten in de tuin worden gehouden. 

Zoals iedere plant of bloem hebben ze licht nodig. Zet ze dan ook (binnen) op een lichte plek. Vermijd direct, fel zonlicht om te voorkomen dat de bloemen te snel uitbloeien. beter om ze dus buiten een beetje in de schaduw te planten. 

Deze mini-narcissen houden van koelere plekken (binnen niet te dicht bij de verwarming). Hou je deze mini-narcissen binnen of buiten in een pot, houd dan de potgrond of grond lichtvochtig, maar voorkom dat de bollen in een plas water staan; dit veroorzaakt rotten.

Heb je de mini-narcissen buiten in een pot of in de tuin staan, knip dan de uitgebloeide bloemknoppen weg, maar laat het groene blad staan totdat deze afsterven. Zij zijn namelijk de zonnepanelen van de bol. Dat levert de bol energie, zodat deze het volgend jaar wel volop bloeit. 

Mini-narcissen zijn winterhard en kunnen prima in de grond (of in een pot) blijven staan om volgend voorjaar weer terug te komen. 

Heb je deze mini-narcissen binnen gehouden en zijn ze uitgebloeid, dan kun je ze in de tuin planten of in een pot op het balkon zetten. De beste tijd om deze bollen te planten is in het najaar (september-oktober)

 

Zaailingen

Maart is veelal de maand dat de echte liefhebbers aan het kweken of zaaien slaan van bloemen en wat tegenwoordig heel populair is, de moestuin.  Zelf zijn we afgelopen weekend ook begonnen met het voorzaaien van bloemen. Denk daarbij aan zonnebloemen, cosmos, zinnia's, Afrikaantjes, viooltjes, om maar eens wat te noemen. 

Zaailingen zijn jonge, kwetsbare plantjes die net uit zaad zijn gekiemd en hun eerste ware blaadjes ontwikkelen. Ze hebben veel licht, matig water en een beschutte omgeving nodig om gezond op te groeien en uitdroging of ziektes te voorkomen. Veel zaailingen hebben baat bij verspenen (verpotten) en afharden voordat ze naar de volle grond gaan.

Zaailingen hebben de nodige zorg nodig; zorg in ieder geval voor voldoende licht rondom.  Dit om te voorkomen dat ze lang en dun ("slungelig") worden. Een veelvoorkomend probleem.  Houd de grond vochtig, maar niet kletsnat om schimmels te voorkomen. Geef water bij voorkeur van onderaf.

Verspenen doe je zodra de eerste echte blaadjes verschijnen. Verspenen is eigenlijk gewoon de zaailing overzetten naar een eigen potje, natuurlijk groter voor meer wortelruimte. Over het "verspenen" kom ik in een latere blog op terug. 

Als de zaailingen zijn verspeend, moet je de zaailingen laten afharden voor het uitplanten. Zo wennen ze aan de buitenlucht; dat hebben ze wel nodig na een verblijf in een kamer of kas.  Dit doe je door ze overdag een paar dagen op een beschutte plek te zetten. 

Daarna is het uitplanten geblazen, vaak wel na de ijsheiligen, dat is half mei (dan weten we zeker dat het niet meer gaat vriezen).  Maak een gat, geef water en zet de zaailing in de grond op voldoende plantafstand, zodat de plantjes de ruimte hebben om te groeien. 

Er valt nog wel meer over het zaaien van bloemen etc. te vertellen, zoals lichtkiemers, donkerkiemers en koudekiemers. Daar kom ik in een volgend blog op terug.

 

Erysimum

Erysimum linifolium, in het Nederlands bekend als de Steenraket of Muurbloem, is een populaire, rijkbloeiende tuinplant die bekendstaat om zijn uitzonderlijk lange bloeiperiode. Hoewel het een vaste plant is, wordt hij vaak als kortlevend beschouwd (gemiddeld 3 tot 4 jaar) en gedraagt hij zich soms als een tweejarige plant.

Een struikachtige plant met opvallende bloemen. De tweejarigen worden veel in voorjaarsborders gebruikt. De vaste soort is mooi, maar volgens kenners niet goed winterhard. Echter, bij ons in de tuin heeft ie deze winter overleefd en staat in volle bloei. 

Laten we het over de verzorging hebben. De tweejarige muurbloemen doen het in elke niet te zware tuingrond. Liefst wel met wat kalk. De vaste soort verlangt een zonnige standplaats en een zeer goed gedraineerde grond, zeker in de winter. 

Vermeren kun je ze plant ook. Tweejarigen muurbloemen kun je in juli-juli zaaien. Ze gaan kiemen bij 18 °C Verspenen in een kweekbed en in de herfst uitplanten. Ze kunnen aardig wat vorst verdragen. De vaste soort kan het beste door stekken worden vermeerderd.

De plant in onze tuin is de Erysimum linifolium 'Bowles Mauve', de bekendste onder de vaste soort. Deze heeft smal-lancetvormige, grijsgroene bladeren en paarsviolette bloemen in trossen. 

Steenraket (Erysimum) zaden oogst je in de nazomer door uitgebloeide stengels te laten drogen tot de peulen bruin zijn. Pluk de peulen op een droge ochtend, wrijf ze fijn en scheid de zaden van het omhulsel. Bewaar ze donker en droog in een papieren zakje.

Wacht tot de peulen bruin zijn: Laat de plant na de bloei met rust. De bloemen maken plaats voor dunne, langwerpige zaaddozen (peulen). Wacht tot deze bruin en droog worden.  Rits de peulen boven een schaal open of wrijf ze tussen je handen. Blaas voorzichtig op het mengsel om de lichte schilletjes weg te blazen; de zware zaadjes blijven achter.  Laat de geoogste zaden nog een weekje op een bordje op een koele, droge plek binnenshuis liggen om eventueel restvocht te laten verdampen.  Stop de zaden in een papieren zakje of glazen pot. Bewaar ze op een koele, donkere en droge plek.

 

Ipheion

De Ipheion staat ook wel bekend als "Oude Wijfjes". Dit kleine bolgewas komt uit Zuid-Amerika, en dan met name rond het Andesgebergte. Denk daarbij aan landen als: Argentinië, Peru, Chili, etc. Ze zouden niet echt winterhard zijn, maar de bollen die hier in de tuin staan, staan daar al ruim 25 jaar en ieder jaar komen ze vrolijk op, koude winter of niet. 

De kleine bolletjes moeten in oktober ongeveer 8 cm diep worden geplant. Je kan ze na de eerste plant gerust in de grond laten. Die keuze is aan uzelf. Ben je bang dat ze toch gaan bevriezen, dan kun je de bodem goed afdekken met o.a. los blad of sparretakken, net wat je voorhanden hebt.

Het is mogelijk om zaad meteen na rijping, dus in juni-juli, uit te zaaien in potten. Het kiemt bij 15-20 °C. Meer voor de hand ligt het afnemen van broedbolletjes in de rustperiode, wat overigens bij cultuurvormen de enige methode is. 

Het bolgewasje heeft lijnvormige, 5 cm brede bladeren en is grijsgroen van kleur. De bloemen zijn stervormig, licht violetblauw, of wit met een donkerder middennerf en een licht hart.

 

Forsythia

Forsythia ook wel Chinees klokje genoemd. Zeer bekende voorjaarsbloeier met knalgele bloemen.  Bijna bij iedere tuinliefhebber staat deze in de tuin. 

Deze struik doet het op vrijwel elke grond die niet te schraal is. Op natte gronden doen ze het absoluut niet. In zeer strenge winters kunnen de bloemknoppen bevriezen. Met de tegenwoordige winters komt dat nog maar zeer weinig voor.  

De Forsythia kan na de bloei meteen flink teruggesnoeid worden. Uitgebloeide takken moeten verwijderd worden tot op het laatste sterke oog. Daar zal in de loop van de zomder een nieuwe tak uitgroeien, die in het volgende jaar zal bloeien. Zo blijven de struiken mooi compacht en zullen ze veel bloemen geven.